پ+ر+ن+د+ه

پرنده اگر نمیتونه بپره اما هنوز پرندس..

 

ایگو...

میوه ممنوعه ام: (حکم کن)

 

   می خواهيم بازی كنيم .تو هم بيا .  من هستم

    و عشق تو، تو هم می توانی با احساست

    بيايی . می شويم چهار نفر . حكم  چطور

     است ؟ پس ، من با عشق تو   و تو با 

 

     احساست . من آس  می اندازم ؛

     مثل هميشه .

     می اندازم و تقلب می كنم طوری كه

     تو حاكم شوی .  مثل هميشه ! بيچاره

     عشق تو!  هميشه با من همبازيست و در

     برابر تو. هميشه هم قربانی خودخواهی من

     می شود كه عمدا به تو می بازم !  شروع كن

 

     حكم كن . اگر دستت  از آس و شاه و بی بی

     خاليست  دستم را برايت رو می كنم تا

     ببينی تنها چيزی كه دارم دل است !

     هم آس ، هم شاه ، هم بی بی  و هم سرباز .

 

     پس حكم به دل  نده كه من پيروز ميشوم !

 

     دست عشق تو هم چيزی نيست ؛

     شايد دل ، اما دلهايی كوچك.  حكم كن .

     اگر به خشت حكم كردی با روی هم گذاشتن

     خشتها ،  خانه ای بساز كه برای من و

     اين عشق بازنده سرپناهی باشد استوار

 

     با احساست   مشورت نكن، نه اينكه تقلب

     باشد ، می ترسم اشتباه كنی

     و پيروز نشوی !

 

     اگر حكم پيک شود ، مجبور  می شوم با

    دل بريدن بازی را سخت كنم  و

    شايد شكستم را به پيش  بيندازم .

    عشق تو پنهانی می گويد : با دل بريدن

    می شكنيم ! مثل هميشه من اما بی اعتنايم

    نترس ! در برابر تو  باختن ! اين منتهای

    آرزوهای من است !

    اگر هم به گشنيز حكم دادی ،  مي توانی

    با كاشتنشان در باغچه ي تنهايی سينه ات

،

    سال بعد يا چه می دانم ، ماههای بعد ،

    انبوهی گشنيز برداشت كنی ؛ خدا را

    چه ديدی . شايد گشنيزهايی با چهار پر !

 

    هرچه حكم كنی نتيجه يكيست ؛

     من و عشق تو

     از پيش باخته ايم .  اين بازی نبايد برنده ای

 

     جز  تو و احساست داشته باشد .

     پس حكم كن . آس های برنده

     در دست توست ؛

     شاه های فرمانروا ؛ ملكه های ساحره

     و سربازهای دلير .

      تو پيروزی اما فقط در بازی..

.

     اما برنده ی واقعی من و عشق توایم

     می دونم   تو اینو خودت خوب می دونی.

     می دونم...... 

 

 

ایگو....

                          

س

س  مثل     ---------------> صبح ها به یادتم....

 

ایگو...

لیوان..

- به نیمه ی پر لیوان نگاه کن...

- نمی تونم

- آخه چرا؟

- میترسم تشنگیمو باهاش بر طرف کنم اون وقت همه ی لیوان خالی میشه...شایدم با یک نظر

عاشقش بشم و تا ابد تشنه اش...

- توام دیونه ایی ها..اما خب دیونگی ات قشنگتره..

 

 

ایگو....

شاتوت

شاتوت.....

 

 

ایگو....

قلف

ـ ننه به دلت قلف نزدن که دعا کن ان شا الله اجابت میشـه  ...

ـ مادر جون اون قلف نیست قفل..بعدش هم دعاهای من که بالا نمیره

ـ ننه همچین بی سواد نیستم میدونم..اما اون که تو میگی مال موقعی که در از بیرون چفت کنن

اونی که من میگم ماله موقعی که در از تو می بندن..ننه خدا میگه ما به دلهاشان قلف زدیم ..خدا که

زبونم لال میر غضب که نیست...منظور اینه که ما با معصیت در رحمت رو٬رو به خودمون بستیم...

دعا کن ننه..خدا کس بی کسونه...

 

ایگو...

به دل شکستم دست نزن دستت زخمی میشه...

یه بار گفتم چرا نمی نویسی؟ گفتی باید پا رو نازی بذارم اون ناله کنه و بگه تا من بنویسم تو دلم گفتم چه سنگ دل...حالا من بدون این نیت هر وقت پا روش میذارم اون شروع میکنه به نوشتن...من نمی خوام پا بذارم اما....

 

ایگو...